Od niedawna oferowane są systemy CAD, które mogą współpracować także z mikrokomputerami.
Jednym z takich systemów jest Caddy - efektywny program programowania dwuwymiarowego, specjalnie przystosowany do potrzeb małych i średnich biur konstrukcyjnych. Pokażemy na czym polegają zalety tego programu i do jakich zastosowań jest on przeznaczony.
Konstruktorzy urządzeń technicznych i kreślarze musieli wiele czasu poświęcać na rysowanie powtarzających się elementów, wprowadzanie zmian i wymiarowanie rysunków. Te rutynowe czynności można za pomocą programu Caddy w znacznym stopniu zautomatyzować.
Dowolny standardowy element może być wykreślony w ciągu paru sekund. Staranne ręczne wykonanie tej czynności zajęłoby wiele minut, a nawet godzin.
SPRZĘT
Caddy jest programem uniwersalnym. Istnieją wersje przeznaczone dla mikrokomputerów Sirius oraz IBM PC/XT i modeli z nim kompatybilnych. Dopasowanie do innych systemów jest też łatwe, pod warunkiem, że mają one następujące cechy:
- pamięć operacyjna co najmniej 384 KB,
- współprocesor arytmetyczny 8087,
- pamięć na dysku twardym,
- monitor ekranowy o dobrej rozdzielczości ze sterownikiem,
- interfejsy dla plotera oraz digitajzera (koordynatometru).
Na specjalne podkreślenie zasługuje wykorzystanie standardowego mikrokomputera, na którym można wykonywać także inne prace, jak: przetwarzanie tekstów, prowadzenie księgowości czy sporządzanie list płacy.
DZIEDZINY ZASTOSOWAŃ
Opracowując programy Caddy wzięto pod uwagę fakt, że wymagania i potrzeby poszczególnych dziedzin są różne. Najważniejszą cechą tego programu jest zdolność do dalszego przetwarzania informacji wywodzących się z rysunku.
Tak więc Caddy nadaje się do zastosowania w elektrotechnice i elektronice, do kreślenia rysunków konstrukcyjnych dowolnego rodzaju. Z uzyskanego rysunku można następnie wygenerować zestawienia elementów i plany montażowe układów. Oznacza to znaczne ułatwienie dla konstruktora.
Za pomocą tego programu, znacznie szybciej niż na desce kreślarskiej, może pracować również architekt. Na podstawie rysunku rzutu podstawowego tworzone są rysunki poszczególnych elewacji budynku, a wymiarowanie rysunków odbywa się szybko i bezbłędnie.
Dane z pakietów graficznych mogą być również wykorzystane do wszelkiego rodzaju obliczeń i opisów projektu.
Wysoka dokładność programu i liczne funkcje wspomagające znacznie ułatwiają konstruowanie maszyn. Dzięki rozbudowanym możliwościom powiększania powstają warunki do bardzo precyzyjnego opracowywania detali. Istnieje - spotykana na ogół jedynie w znacznie droższych systemach - możliwość tworzenia kilku wariantów projektu. Oczywiście istnieje również możliwość zastosowania niezależnego od specyfiki wymienionych dziedzin, a więc wszędzie tam, gdzie potrzebne są schematy blokowe, organigramy i wszelkiego rodzaju rysunki.
SPOSÓB PRACY
Program jest tak skonstruowany, że nawet użytkownik bez doświadczenia w dziedzinie techniki komputerowej może bez problemów rozpocząć jego stosowanie. Zasadą jest stosowanie hierarchicznej techniki menu, polegającej na tym, że w każdym kroku pracy użytkownik ma do dyspozycji jedynie te polecenia, które są potrzebne w danym etapie konstruowania. Każdej pozycji menu głównego odpowiada menu podrzędne, które pojawia się na ekranie po naprowadzeniu na nią kursora.
Dane są wprowadzane za pomocą digitajzera i myszki. Urządzenia te służą jednocześnie do wybierania odpowiednich propozycji z menu. Wybranie następuje poprzez każdorazowe wciśnięcie przycisku, znajdującego się na myszce. Jedynie wprowadzanie tekstów, np. do opisu rysunku, wywoływanie symboli oraz rysunków odbywa się za pośrednictwem klawiatury. Użytkownik ma więc zapewniony komfort pracy i nie musi wciąż przenosić się od klawiatury do digitajzera i z powrotem.
FUNKCJE MENU
Aby ułatwić konstruktorowi korzystanie z programu w procesie konstruowania, uwzględniono specyfikę różnych dziedzin: Przykładowo - dla zapoznania się ze sposobem działania programu - prześledźmy przebieg projektowania rzutu poziomego budynku.
Przy opracowaniu nowej konstrukcji, najpierw określa się granice rysunku, podając np. znormalizowany jego format. W tym celu w menu głównym wybiera się polecenie "stałe" (niem. Konstanten). Wymiary rysunku są określone w menu głównym za pomocą szeregu cyfr. Dla optymalnej pracy celowe jest wybranie w każdym kroku określonej siatki (rastru), co ułatwia kreślenie linii poziomych i pionowych, które z powodu dużej rozdzielczości digitajzera trudno byłoby ustawiać na właściwej pozycji w inny sposób. Użytkownik ma do wyboru 16 różnych siatek. Po wybraniu siatki na ekranie pojawiają się odpowiednie punkty rastrowe.
Aby ustalić kontury rzutu pionowego budynku, należy wybrać polecenie "kreślenie wieloboku" (niem. Polygonzug). Następnie jest definiowany punkt początkowy odcinka. Drugi koniec odcinka jest przesuwany tak długo, aż osiągnie położenie docelowe. W każdej chwili wyświetlane są długość odcinka oraz kąt jego pochylenia.
Do dalszego opracowywania szczegółów służy w menu polecenie "wycinek" (niem. Ausschnitt). Polecenie podrzędne "powiększanie" (niem. Vergrossern) umożliwia np. wybranie za pomocą kursora dowolnego wycinka rysunku w postaci prostokąta. Zawartość tego prostokąta jest w powiększeniu wyświetlana na całym ekranie.
TECHNIKA WARSTW
Spośród mnóstwa informacji trzeba wybrać jedynie naprawdę istotne i potrzebne. Umożliwia to zastosowana w programie Caddy technika warstw. Poszczególne warstwy działają podobnie jak przezroczyste folie z naniesionymi na nich rysunkami składowymi. Dopiero po nałożeniu jedna na drugą folii widoczny jest kompletny rysunek. Na poszczególnych warstwach można przedstawić, np. instalację elektryczną, ogrzewczą, kreskowanie i wymiarowanie. Każdy z wykonawców poszczególnych rodzajów robót otrzyma tylko rysunek z istotnymi dla niego informacjami, a więc nie będzie musiał zapoznawać się z całością .projektu. Program zapewnia możliwość użycia 128 takich warstw.
POMOCE KONSTRUKCYJNE
Użytkownik może korzystać z różnych funkcji pomocniczych. Za pomocą polecenia "linie równoległe" (niem. parallele Strecken) łatwo jest np. wykreślić ściany. Polecenie - "odcinanie" '(niem. Abschneiden) działa jak elektroniczna gumka ścierająca, pozwalająca usunąć z rysunku źle umieszczone lub zbędne linie. Równie łatwo na rysunku można wprowadzić w ścianach przerwy okienne oraz drzwi. Użytkownik ma do swej dyspozycji jeszcze wiele innych funkcji ułatwiających pracę.
TECHNIKA SYMBOLI
Jedną z najważniejszych zalet programu jest technika symboli. Pozwala ona po jednorazowym narysowaniu zapamiętać na dyskietce często używane elementy. Symbole te w razie potrzeby są wywoływane przez użycie przyporządkowanej im nazwy i umieszczane w dowolnym miejscu rysunku. Symbolem może być np. WC lub prysznic. Istnieje też możliwość powiększenia elementu, wprowadzania zmian oraz wielokrotnego przedstawiania symboli. Szczególnie wygodne jest też wprowadzanie tekstu opisującego rysunek. Za pomocą kursora można umieszczać znaki pisarskie różnej wielkości.
Dotychczas na zwymiarowanie rysunku kreślarka potrzebowała całego popołudnia. Na ekranie praca ta wykonywana jest w ciągu 20 minut, gdyż wystarczy tylko naprowadzić kursor na punkty narożnikowe. Sprawdzenie wymiarów pochodnych nie stanowi również żadnego problemu. Dzięki przezroczystości warstw wymiarowanie przeprowadza się w oddzielnej warstwie.
ROZSZERZENIA
Do systemu można dołączyć ploter o formacie od A4 do A0, a wszelkie zestawienia i teksty są drukowane na drukarkach o różnej wydajności. Systemy Caddy można łączyć w sieć lokalną. System może też Wymieniać dane z dużym komputerem.
EFEKTYWNOŚĆ
Caddy nie tylko zmniejsza nakład pracy konstruktora. Efektem ubocznym jest znaczne usprawnienie obsługi klientów. Na przykład architekt już po upływie pół godziny jest w stanie zaprezentować klientowi szkic rzutu poziomego zamówionego projektu budynku.
Obecnie wśród potencjalnych użytkowników panuje jeszcze pewien sceptycyzm względem komputeryzacji prac kreślarskich. Dziś jest już jednak oczywiste, że wzrost wydajności pracy inżyniera, a tym samym dotrzymanie kroku konkurencji, są możliwe tylko przez stosowanie projektowania wspomaganego komputerem.
Mikroklan, 1986